مدیریت فرهنگی

علمی است که می خواهد فرهنگ را مطالعه و آن را مدیریت کند

۵۱ مطلب با موضوع «نشریه علمی پژوهشی :: یادداشت های علمی پژوهشی» ثبت شده است

رابطه اقتصاد و فرهنگ

 زندگی انسانی یعنی فرهنگ او و فرهنگ هر انسانی یعنی شیوه زندگی او در باورها و رفتارها چه فردی و چه جمعی. از این حیث انسان یک کلّ نظام یافته است که در ابعاد مختلف زندگی خود پیرامون فرهنگ مطالعه می شود.

معمولا در پاسخ به این سوال که زندگی انسان از چه ابعادی تشکیل شده، گفته می شود سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، علمی، اجتماعی که مجموعه این عوامل در کنار هم شاکله زندگی شخصی و اجتماعی انسان را درست می کنند. اما از آنجایی که این ابعاد در زندگی انسان پیاده می شود و انسان یکی است پس باید اشتراکاتی میان آنها باشد، زیرا چگونه انسان می تواند عنوان کند که در حین غذا خوردن درگیر هیچ مسئله فرهنگی نبوده یا مثلا با توجه به درآمد پایینش از کالاهای فرهنگی گران استفاده نمی کند؟ بطور قطع سیاست، اقتصاد، پیشرفتهای علمی، اجتماع و فرهنگ نه تنها تحت تاثیر یکدیگر هستند بلکه در بسیاری مواقع همپوشانی نیز دارند.

البته با نگاهی به تعاریفی که از فرهنگ داده شده و جامعیت مسائل فرهنگی در تمام ابعاد زندگی انسان، باید شأن دیگری در رابطه فرهنگ با ابعاد زندگی انسان قائل شد.

فرهنگ مجموعه ای از بینش ها و کنش ها، ارزش ها، باورها، معقولات و محسوسات، اعتقادات و رفتارها در طول تاریخ یک جامعه است که از نسلی به نسل دیگر در همان جامعه منتقل می شود. در این تعریف هم سنت های ملی و قومی یک عده از مردم می گنجد و هم آداب و عقاید دینی که در دو بعد بینش ها و رفتارها ظهور می یابد. فرهنگ هر انسان در برخورد انسان با خود، خدا، طبیعت و جامعه انسانی بوجود می آید و فرهنگ هر جامعه نیز در برخورد جامعه با طبیعت و جوامع دیگر بوجود می آید.

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
حسین فلاح دلاور (دلاوری)

نقشه ی مهندسی فرهنگی

سند بالا دستی "نقشه ی مهندسی فرهنگی کشور ایران" که در ده ها جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی و کمیسیون های ذیربط بحث و بررسی شده است بالاخره در هشتم خرداد ماه سال 92 بطور رسمی توسط ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران ابلاغ گردید و برای تمام نهاد ها و سازمان ها لازم الاجرا می باشد و در حکم قانون است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
سید ماجد

فرهنگ خصوصی در خلوت و جلوت افراد

این نوشتار، سعی دارد که به تبیین مساله مذکور و ارائه یک چارچوب مفهومی برای آن بپردازد؛ لذا می تواند مقدمه ای برای پژوهش های بعدی محسوب شود تا با چنین رویکردی، شاخص ها و معیارهایی برای آن تعیین و بر اساس آن، میزان این پدیده را در جامعه مشخص نمایند.



۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدعلی حبیب زاده

چگونه کنفرانس بدهیم ؟

وقتى در مقام عرضة یک کنفرانس برمى آیید، چهار عامل اساسى وجود دارد که تأثیر نهایى شما را در شنوندگانتان رقم مى زند. این چهار عامل عبارت است از:

1. ساختار و محتواى سخن؛

2. شیوة ارائه آن؛

3. بهره گیرى از وسایل کمکى تصویرى؛

4. پاسخ گویى به پرسش هاى حضار.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
سید ماجد

هدف وسیله را توجیه نمی کند...

اشاره: در مطلب قبلی که مبتنی بود بر صد فرمان مدیریتی از منظر نهج البلاغه بندی تحت عنوان " هدف وسیله را توجیه نمی کند " وجود داشت که همین بهانه ای شد برای ارائه یاداشتی هر چند موجز و مختصر. باشد که مفید افتد.

دستیابی به هر مقصد و هدفی هرچند مشروع، پسندیده و معقول باشد نباید جز با ابزار و سایل مشروع و معقول صورت پذیرد. قداست و ارزشمندی هدف هیچگاه نمی‌تواند ابزار دستیابی به آن هدف را توجیه کند. وسیله و ابزار خود باید مشروع و معقول باشد تا بتواند ابزار صحیح رسیدن به هدف مشروع باشد. بر این اساس گفته شده است که هدف، توجیه کننده وسیله نیست. 

به سیاست "توجیه وسیله توسط هدف" سیاست ماکیاولسیتی می‌گویند زیرا ماکیاول (Machiavelli) ،سیاستمدار ایتالیایی (1469 - 1527میلادی)، چنین عقیده داشت که هدف توجیه کننده وسیله است و این عقیده به عنوان تابلوئی از مکر و حیله او در تاریخ بجا مانده است. 

در فرهنگ دین اسلام به هیچ مسلمانی اجازه داده نشده است که برای دستیبابی به اهدافش، هر چند مقدس و مشروع باشد، از ابزار نامشروع بهره بگیرد، زیرا غیر از اهداف، خود ابزار و وسایل نیز باید مشروع و مقدس باشند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین فلاح دلاور (دلاوری)

فرهنگ خنثی یا فرهنگ معطوف به جهت ؟

واژه ی "فرهنگ" مانند مفاهیم سیال دیگری چون عدالت، آزادی و ... در حوزه ی علوم انسانی، به صورت یک امر واحد یا یک نظریه کلی قابل تبیین نیست؛ بدین جهت است که با تعاریف متعدد و متفاوتی توسط اندیشمندان در این حوزه مواجه هستیم، بنابراین پرداختن موردی،  بررسى نقاط قوّت و ضعف و همچنین مقایسه آن ها با یکدیگر بسى دشوار خواهد بود.

 


۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدعلی حبیب زاده

سرمایه ای به نام تعلق اجتماعی

تعلق اجتماعی به جامعه به عنوان حسی بالنده میان مردمی که از منافع و سرنوشت مشترک برخوردارند، بسیارحیاتی است و وجود جامعه متضمن علاقه و وابستگی و وفاداری افراد به آن و احساس پیوستگی به  "مای کلی" است. این همان پاسخ عاطفی نسبت به" مای  بزر گتر" است که تجلی عینی آن این است که فرد خود را جزئی از"مای بزر گتر" وجامعه را خانه خود می داند؛ به عبارتی این احساس تعلق اجتماعی است که ریشة تفاوت یک فرد از یک جامعه با افراد جوامع دیگر است و آنچه اساس تمییز یک ایرانی ازغیرایرانی می شود، همین است؛ چراکه در هویت یابی ملی، مردم یک جامعه در این احساس با هم اشتراک دارند و به هم پیوند می خورند

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
حسین فلاح دلاور (دلاوری)

صد فرمان مدیریتی از نهج البلاغه از دیدگاه امام علی (ع)

 

1- مدیر قبل از دیگران باید به اصلاح خویش بپردازد.

2- امور و کارها در گرو نتایج خود هستند.

3- پشتکار و جدیت در کار موجب پوشاندن عیبها می شود.

4- شخصیت آدمی از خلال کارش متجلی می شود.

5- در کار ناگزیر باید از کتمان و رازداری کمک جست.

6- در درگیریها و اختلافها ، مدیر باید خود را مقصر بداند.

7- طمع ، شکایت بردن به مردم و بدون توجه لب به سخن گشودن از عوامل ضعف مدیر است.

8- باید در پی به دست آوردن دوستان و ماندگاری بر دوستی و تباه نساختن آن بود.

9- آرزوی دروغین که مایه فریب انسان می گردد ، خیال را لباس واقعیت می پوشاند.

10-غنیمت شمردن فرصت ، اساس موفقیت در هر کاری است.

11-آدمی به زبانش شناخته می شود.

12- ارزش آدمی از خلال مهارتها و شایستگیهای او نمایان می شود.

13-رای سنجیده از تلاش نافرجام بهتر است.

14-کوتاهی در عمل موجب غم و اندوه می گردد.

15- آدمی باید توانمندیها و شایستگیهای خود را بشناسد.

16- صبر و شکیبائی یکی از ارکان موفقیت است.

17- استبداد راه شکست است.

18-هدف وسیله را توجیه نمی کند.

19- سعه صدر، نشانه موفقیت مدیر است.

20- بهترین راه، بستن راههای بدی و گشودن راه نیکوکاران است.

۵ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
حسین فلاح دلاور (دلاوری)

تفاوتهای نگرش عامیانه و عالمانه

   در بررسی و شناخت هر پدیده ای به خصوص در علوم انسانی و مقولات در پیوند با آن می توان از دو نگرش عامیانه و عالمانه استفاده کرد. این دو نگرش چه تفاوتهایی با یکدیگر دارند و این تفاوتها چه تأثیرهای اساسی می تواند در اهالی هر یک از آنها و ارتباط با افراد طرف مقابل داشته باشد؟ یادداشت حاضر در مقام بیان تفاوتهای کلیدی و تأثیرگذار نگرش عامیانه و عالمانه است:

   1. در نگرش عامیانه، فرد اموری را حس می کند، و چندان در مقام اثبات و درستی فرضیه خود نیست. نگرش علمی در پی «اثبات» درستی پاسخ به پرسش یا نظریه ای است که مطرح شده و راهی طولانی تر را طی می کند تا این امر انجام شود. این نکته ای است که گاه شنیده می شود ادبیات علمی گرانبار کردن همان دانسته های عامیانه مردم است. به عبارت دیگر چیزی که اثبات نشده باشد علم تلقی نمی شود.

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محی الدین قنبری

یک لقمه تامل

یک لقمه تامل !

طی روزها و ماه های اخیر،دغدغه های فرهنگ و شخصیت ورفتار ایرانی هرروز بیشتر از پیش ذهن را درگیر می کرد. آنچه بیش از هر موضوعی به صورت مسئله فرهنگی در جامعه خود را نشان می دهد.در این رهگذر همکاری نوشته ای را به روی میز قرار داد و بی محابا خاطره ای از ذهن عبور کرد:

چند ماه پیش به اتفاق خانواده به یکی از شهرهای کوچک نواحی شمال ایران سفر کرده بودم.فرصت مغتنمی بود در این ایام سالار شهیدان ،امام حسین (علیه السلام)،مشاهده ای نزدیک در میان آن دیار صورت پذیرد.

فرصتی که امکان رویت فرهنگ ساده مردم آن دیار را از نزدیک امکان پذیر ساخت. در فرصت بدست آمده برای انس بیشتر فرزندان، برآن شدم که به اتفاق یکی از دوستان،برای شرکت در مراسمی اقدام شود.به همین جهت در تاریکی شب در حالی که رگبار تندی می بارید،به قصد یافتن خانه دوست مذکور به پرس و جوی آدرس برآمدیم.ایستگاه های صلواتی متعددی در حاشیه جاده روستا بود که حاکی از عواطف و احساسات مردمی بودکه یابه قصد نذر و یا به عشق امام حسین(علیه السلام)،داربست های متعددی بسته ودر آن با آوای عزاداری به دادن چای و غذا به مسافران می پرداختند.به دفعات از ایشان سراغ آدرس مربوطه را گرفته و در کمال تعجب هیچ یک از ایشان نمی گفتند که آدرس را به درستی نمی دانند و حتی در یکی از این مکان ها،ابتدا پدر یک خانواده آدرس داد و پس از آن هم پسر و هم دختر آن مرد با همان آب و تاب آدرس را تکرار کردند!نکته جالب توجه اینجاست که به قدری ابهام در دادن آدرس بود که فرزند نوجوان هم با خنده ای کودکانه آدرس را بیان کرد.جالب است گویی دلشان نمی آمد که بگویند آدرس را بلد نیستند!در میان رگبار تند آن شب،به لطف این مردم!در پی یافتن یک کوچه به دفعات طول سه کیلومتری را از این سو به آن سو سپری کردیم.اینگونه شب عاشورا سپری شد لیکن روز عاشورا در همان حاشیه ی جاده دسته ای به راه افتاده بودند که آن نیز جای تامل دارد!

 


۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
سید ماجد